Święto Niepodległości Polski w Berlinie 11.11.2026

11.11 ambasada przemowienie

W 2026 roku mija 108 lat od odzyskania niepodległości przez Polskę, która przez 123 lata  była podzielona przez zaborców - Imperium Rosyjskie, Królestw0 Prus i Monarchię Habsburgów. Tradycyjnie organizowane są z tej okazji liczne uroczystości w Polsce i na całym świecie. 2-milionowa Polonia niemiecka świętuje niepodległość Polski różnorodnie i tak na przykład w Hanowerze organizuje Bieg Niepodległości, a w Dreźnie koncert połączony ze wspólnym śpiewaniem pieśni patriotycznych. Na ciekawy pomysł wpadło Polskie Towarzystwo Szkolne Oświata mające pod swoją opieką w Berlinie ponad 350 uczniów. Zaproponowało młodzieży polonijnej…aby zadzwonili do bliskich w Polsce i powiedzieli im, jak są dla nich ważni. „Powiedz to po polsku i pomyśl o czasach, kiedy używanie tego języka nie było możliwe, bo Polski nie było na mapie. Dobrze mieć tę naszą Ojczyznę.” Najważniejszą panstwową imprezą organizowaną w Niemczech 11 listopada jest koncert z okazji Święta Niepodległości w Ambasadzie RP w Berlinie przy Unter den Linden 72. W tym roku uczestniczło w nim 500 gości z kregów polskich i polonijnych, a także obecni byli liczni goście z Niemiec na czele z Knutem Abrahamem, pełnomocnikiem niemieckiego rządu ds. współpracy z Polską. Na początku uroczystości wysłuchaliśmy hymnu Polski, Niemiec i Unii Europejskiej w wersji fortepianowej. Następnie Ambasador RP Jan Tombiński wygłosił przemówienie. Podkreślił na wstępie, że tegoroczne święto obchodzimy w nastroju żałoby po dramatycznych wydarzeniach w Krakowie 7 listopada, kiedy z rąk zamachowcy zgineło 6 osób. Wszyscy są wstrząśnięci tą tragedią  po obu stronach Odry, ale mamy wystarczajaco siły, żeby nie pozwolić się zastraszyć. Następnie przypomniał historię polskiej drogi do niepodleglosci i patronów roku 2026 wybranych przez polski Sejm i Senat RP – Jerzego Giedroycia i Józefa Czapskiego, którzy wzieli udział „wbrew poltycznym lewackim siłom w zorganizowanym w Berlinie Zachodnim miedzynarodwym Kongresie Wolnosci Kultury w 1950 roku... i uważali zjednoczenie niemieckie za warunek konieczny do wyrwania się Polski dominacji sowieckiej”. Nawiązując  do współczesności podsumował, że Polską obecność w Berlinie nie była jeszcze nigdy tak silna, a oferta kulturalna tak bogata jak dziś. Polecał imprezy organizowane przez polski Instytut Kultury i Instytut Pileckiego. Na koniec przemówienia Ambasador RP Jan Tombiński zachęcił licznie zebranych gości „wykorzystajmy ten wyjątkowy dla Polski czas do budowania sojuszy i wspierania słabszych, którzy mierzą się z najbradziej egzystencjalnymi wezwaniami. Mam na myśli przede wszystkim Ukrainki i Ukraincow. Wartość niepodległości rozumieją najlepiej narody, które ją utraciły i z mozołem ją odzyskiwaly. Dbajmy razem o wspólne dobro jakim jest niepodległa i suwerenna Rzeczpospolita”. Życząc  wszystkim udanych obchodów Święta Niepodległości, podziękował  harcerzom podziękował tradycyjnym „Czuwaj” za ich udział w uroczystosci  i zaprosił na koncert fortepianowy. Maestro Paweł Kowalski zadedykował pierwszy utwór z swojego repertuaru ofiarom ataku w Krakowie oraz tym, którzy narażając własne zycie ratowali życie innych i pomagali spontanicznie rannym na rynku. Po emigracyjnych kompozycjach Fryderka Chopina, powróciliśmy muzycznie do współczesności dzięki muzyce Wojciecha Killara do filmu „Smuga cienia” w reżyserii Andrzeja Wajdy, któregon stulecie urodzin obchodzimy w tym roku. Następnie wysłuchaliśmy muzykę z filmu „Przypadek” Krzysztofa  Kieślowskiego, a na koniec kołysankę Krzysztofa Komedy z filmu Romana Polańskiego „Rosemaries Baby”. Na koniec koncertu Pawel Kowalski przygpotował dwa utwory ojca polskiej niepodległości - Ignacego Jana Paderewskiego - kompozytora, pianisty i premiera RP. Po wielominutowych brawach dla Pawła Kowalskiego nastąpiła część wieczoru jednocząca w sposób bezpośredni nasze narody czyli polsko-niemieckie get-togheter. Program tegorocznego spotkania w Berlinie z okazji Święta Niepodległości był perfekcyjnie ułożony i mistrzowsko wykonana, a klimat wspólnych rozmów po koncercie tak był przyjazny, że wszyscy poczuliśmy się jak w Polsce i trudno było powrócić do listopadowej rzeczywistości panującej na zewnątrz.

tekst i fot. Agata Lewandowski

11.11 ambaasada sala